Petycja do Komisji Europejskiej wręczona przez ETF podczas demonstracji marynarzy w Brukseli
2008-10-31 14:50:27
KARTA DLA MARYNARZY EUROPEJSKIEJ FEDERACJI TRANSPORTOWCÓW
Europejska Karta dla marynarzy i dla utrzymania przemysłu morskiego w Europie
Europejska Federacja Transportowców (ETF) wzywa twórców polityki europejskiej aby włączyli się do jej kampanii dotyczącej fundamentalnego przeglądu zasad i warunków zatrudnienia marynarzy oraz pracowników sektora morskiego Unii Europejskiej.
Celem tej kampanii jest zapewnienie, że prawa pracownicze marynarzy i pracowników zatrudnionych w gospodarce morskiej UE są takie same co do zakresu i poziomu jak te, którymi objęci są obywatele UE zatrudnieni w innych sektorach przemysłu i usług lądowych.
Jako minimum Europejska Karta dla marynarzy i pracowników sektora morskiego powinna zawierać: prawo do stałego zatrudnienia, ochronę przed represjami i niesprawiedliwym (sprzecznym z prawem) zwalnianiem, prawo do reprezentacji, prawo do stowarzyszania się, prawo do negocjacji układów i prawo do dostępu do informacji.
Armatorzy, czarterujący czy operatorzy statków, które zawijają do portów UE, bez względu na banderę pod którą pływają, muszą zapewnić tym załogom stosowanie podstawowych praw. Prawa te muszą być rzeczywiste, jasne i dające się zweryfikować.
ETF uroczyście wzywa twórców polityki europejskiej aby energicznie zaangażowali się w promocję Karty dla Europejskich Marynarzy oraz pracowników sektora morskiego UE, w której to Karcie powinny być zawarte następujące zagadnienia:
1. Zwiększenie szans zatrudnienia dla (młodych) marynarzy z UE : miejsca pracy Europejczyków zastąpiono poprzez wykorzystanie tańszych pracowników spoza Europy. UE powinna zabezpieczyć zatrudnienie Europejczyków na statkach UE i stworzyć ułatwienia dla młodych ludzi, którzy chcą podjąć pracę w sektorze morskim. Ułatwienia te powinny być skoncentrowane na szeroko rozumianym szkoleniu marynarzy w UE i certyfikatach, które po ukończeniu takich szkoleń zagwarantują im zatrudnienie. Spełnienie tego wymogu zapewni powstrzymanie niedoboru pracowników morskich z krajów europejskich.
2. Powstrzymanie dumpingu socjalnego i pogoni za obniżaniem płac : nie można nadal tolerować dyskryminacji i obniżania zarobków marynarzy pracujących na tych samych statkach z powodu ich narodowości i/lub miejsca zamieszkania.
3. Likwidacja luk prawnych: Pomoc państwowa odgrywa niewielką rolę przy przeflagowywaniu, szkoleniu czy zatrudnianiu pracowników z Europy czy stałemu korzystaniu z „tanich bander”. Obecnie pieniądze z podatków w UE wydawane są na marynarzy spoza Unii a korzyści z tego czerpią jedynie armatorzy; marynarze zaś nic z tego nie mają. Należy likwidować wszelkie luki prawne, np. dotyczące „lewych kompanii” (tzn. takich, które mają jedynie szyldy na drzwiach), które czerpią korzyści z podatku tonażowego, z korzystania z czarterowanych statków i podejrzanych agencji maningowych – szczególnie tych spoza UE. Dalsza pomoc państwowa powinna być ściśle powiązana z zatrudnieniem pracowników z UE. Drugie rejestry mogą być tolerowane ale pod warunkiem, że przyniosą oczywiste korzyści marynarzom unijnym. I musi to zostać zrobione już teraz chociaż przepisy dotyczące Pomocy Państwowej (State Aids) mają być renegocjowane dopiero w 2011 roku.
4. Równość praw: tak jak w odniesieniu do praw dotyczących pracowników zatrudnionych na lądzie według których należy się równa płaca za tą samą pracę, bez względu na narodowość (i miejsce zamieszkania), rasę, płeć, orientację seksualną, wyznanie, inwalidztwo i wiek. Aby osiągnąć tą równość ETF wzywa do całkowitego włączenia marynarzy do dyrektyw socjalnych i pracowniczych, z których są obecnie wykluczeni.
5. Regulacje w sektorze żeglugowym: obecne trudności, których doświadcza światowy system finansowy są żywym i aktualnym przypomnieniem potrzeby odpowiednich regulacji rynkowych. Regulacje te są konieczne aby stabilizować i podtrzymywać przemysł morski w Europie, aby pomóc wytępić zjawisko złych warunków życia i pracy, które są obecnie często powiązane z zawodem marynarza a także aby promować zarówno rekrutację, jak i zatrzymanie dobrze wyszkolonych pracowników, którzy pragną podjąć morską karierę.
6. Zasady konkurencyjności w sektorze morskim: należy zapewnić aby statki „tanich bander” korzystające z portów UE i pływające pomiędzy portami krajów członkowskich podlegały takim samym zasadom co statki narodowych bander. Uczciwe traktowanie wszystkich marynarzy oraz problemów dotyczących środowiska UE może być tylko wówczas efektywnie ukierunkowane gdy konkurencyjność podlega regulacjom.
7. Przywrócenie mocy prawnej Dyrektywie o Obsadzie Statków: inicjatywa Komisji, wycofana w 2004 roku, musi zostać przywrócona i wprowadzona w życie. Będzie to znaczący krok ku stworzeniu legislacyjnej podbudowy zmierzającej do wywiązania się tzw. „Polityki Ateńskiej” ITF, której celem jest zapewnienie, że warunki na statkach operujących pomiędzy dwoma różnymi krajami podporządkowane są tym przepisom, które zapewniają korzystniejsze warunki. W szeroko pojętym obowiązku UE powinno być zapewnienie, że rozszerzenie „Polityki Ateńskiej” stosowane będzie we wszystkich krajach w obrębie Unii.
8. Prawo do bezpiecznych warunków zatrudnienia: powinno zawierać określenie maksymalnej liczby godzin zatrudnienia i odpowiednią obsadę niezbędną do właściwego i bezpiecznego prowadzenia statków w obrębie wód europejskich i być ponad narodowymi, terytorialnymi ograniczeniami.
9. Prawo do ubezpieczeń społecznych i państwowych uprawnień emerytalno-rentowych : powinno być zagwarantowane dla wszystkich marynarzy pracujących na statkach pod banderą UE bez względu na ich narodowość i miejsce zamieszkania.
10. Prawo do ochrony prawnej : wymaga ustanowienia agencji do spraw polityki morskiej, która będzie miała uprawnienia aby chronić i służyć tym, którzy pracują na morzu, zapewniając im te same standardy jakim podlegają pracownicy lądowi. Założenie prawne jest takie, że wszelkie prawa dotyczące obywateli UE muszą również dotyczyć tych, którzy są zatrudnieni na morzu.
Godnym ubolewania jest fakt, że w tak rozległym sektorze jakim jest gospodarka morska 27 krajów UE, oparta zarówno na pracownikach zatrudnionych na lądzie, jak i na morzu, ciągle brak jest rzetelnych danych dotyczących zatrudnienia marynarzy. Należy pilnie stworzyć oficjalną bazę danych, która ukazywałaby to rzeczywiste zatrudnienie w UE.
Opracowanie i rozwinięcie wyżej wymienionych 10 punktów stanowi też argument za powołaniem komisji, która dokonałaby badań i zaleciłaby w jaki sposób można polepszyć warunki zatrudnienia i zwiększyć konkurencyjność sektora morskiego UE. Taka komisja mogłaby również proponować przyjęcie nowych standardów prawa na morzu w obrębie UE oraz zalecać jak wprowadzać w życie takie rozwiązania prawne poprzez postępowanie sądowe finansowane przez UE z jurysdykcją nakładającą obowiązek prawny do ich stosowania w wyznaczonych obszarach prawa morskiego.
